تو کیستی شریک غم اهل عالمی در خاک طوس کعبه اولاد آدمی آن رازها که از همه پوشیده داشتم تنها به تو گفتم... تو محرمی...

درد های من جامه نیستند تا زتن در آورم... چامه و چکامه نیستند تا به رشته ی سخن در آورم... درد های من نگفتنی است ، انحنای روح من ، شانه های خسته غرور من تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است کتف گریه های بی بهانه ام بازوان حس شاعرانه ام زخم خورده است اولین قلم حرف درد را در دلم نوشته است من در این میانه از ...

کاش معشوق ز عاشق طلب جان میکردتا که هر بی سر و پایی نشود یار کسیمنی که این همه آلوده و خطا کارمدروغ گفتم آقا که دوستت دارمگناه کرده ام آقا از تو دم زده ام مولامن از دورویی خود دست بر نمیدارممرا ببخش نداشتم برای تو سودیزمن به تو نرسیده غیر آزارماگر چه مایه ننگت شدم ولی آقابه این خوشم که همیشه تو بوده...

آخر پاييز شد ، همه دم مي زنند از شمردن جوجه ها !!بشمار ، تعداد دل هايي را که به دست آوردي ...بشمار ،تعداد لبخند هايي که بر لب دوستانت نشاندي ...بشمار ، تعداد اشک هايي که از سر شوق و غم ريختي ...فصل زردي بود ، تو چقدر سبز بودي ؟!جوجه ها را بعدا با هم ميشماريم ...یلدا مبارک.

شده دلت بگیره سرت را جایی نباشه که بگذاری ؟!شده کسی نباشه کنارت که باهاش درد دل کنی ؟!خدایا همیشه یار دل های تنها باش و تنهاشون نگذار

اين روزها بد جوري دلگيرم از بس دلم گرفته اس كه ميخندم نميدونم به چي؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ولي ميخندم شايد بخاطر پشتوانه اي كه دارم هس