نام من ............

درد های من جامه نیستند تا زتن در آورم...

چامه و چکامه نیستند تا به رشته ی سخن در آورم...

درد های من نگفتنی است ، انحنای روح من ،

شانه های خسته غرور من

تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است

کتف گریه های بی بهانه ام

بازوان حس شاعرانه ام زخم خورده است

اولین قلم حرف درد را در دلم نوشته است

من در این میانه از چه حرف می زنم

درد حرف نیست ،

درد نام دیگر من است

من چگونه خویش را صدا زنم؟؟؟